مغز انسان از دید ساختار٬ همانند مغز دیگر پستانداران است ولی کورتکس آن در مقایسه با دیگر پستانداران دارای گسترش و پیشرفت بسیار زیادیاست. جانوران بزرگی مانند نهنگها و فیلها در اندازهگیری مطلق دارای مغزی بزرگتر هستند، اما زمانی که اندازهگیری با استفاده از ضریب مغزی و پس از جبران اندازه و جثه بدن انجام گیرد، این مغز انسان است که تقریباً دو برابر مغز دلفین پوزهبطری، و سه برابر مغز یک شامپانزهخواهد بود. بخش عمدهای از گسترش و پیچیدگی مغز انسان مربوط به بخشی از مغز به نام قشر مغزی یا کورتکس، بویژه لوب پیشانی، که با توابع اجرایی از جمله خودلگامی یا اتوکنترل، برنامهریزی، استدلال، و تفکر انتزاعی در ارتباط است٬ میباشد. بخشی از قشر مخ ویژه بینایی نیز تا میزان زیادی در انسان بزرگتر است.[۱]
قشر مغز دارای ۱۵-۳۳ بیلیون یاختهی عصبی یا نورون است که هر کدام با سیناپس به چندین هزار یاخته عصبی دیگر متصل است. این یاختهها بوسیلهی رشتههایپروتوپلاسم بلندی که آسه یا آکسون نام دارد با دیگر یاختهها ارتباط برقرار میکنند. آکسونها دنبالهای از ضربانهای سیگنالی را که پتانسیل عمل نام دارند تا دورترین نقاط مغز یا یاختههای دریافت کننده ویژهی هدف در بدن حمل میکنند
